Jak przechowywać zioła, żeby nie straciły olejków eterycznych? Najwięcej aromatu zachowasz, gdy połączysz właściwe suszenie z ochroną przed światłem, wilgocią, tlenem i ciepłem. Znaczenie ma także forma opakowania oraz moment rozdrobnienia liści.
Jak przygotować zioła do przechowywania?
Świeże rośliny zbieraj po obeschnięciu rosy, najlepiej przed silnym nasłonecznieniem. Wtedy liście i kwiaty zawierają dużo naturalnych olejków eterycznych. Nie myj czystych ziół, ponieważ dodatkowa wilgoć wydłuża suszenie i sprzyja pleśni. Zabrudzenia usuń przez delikatne otrzepanie.
Susz zioła w cieniu, przewiewnym miejscu i z dala od źródeł ciepła. Liście możesz rozłożyć cienką warstwą albo powiesić całe pędy. W suszarce wybierz niską temperaturę, a w piekarniku zostaw lekko uchylone drzwiczki. Surowiec jest gotowy, gdy liście łatwo się kruszą, lecz nadal mają wyraźny zapach.
Przed schowaniem sprawdź kilka cech wysuszonego surowca:
- liście łamią się, zamiast uginać,
- łodygi nie są miękkie ani wilgotne,
- na powierzchni nie ma śladów pleśni,
- aromat pozostaje charakterystyczny dla danej rośliny.
Nie miel ziół od razu po wysuszeniu. Całe liście i większe fragmenty mają mniejszą powierzchnię kontaktu z powietrzem, dlatego wolniej tracą zapach. Rozcieraj je dopiero przed użyciem. Dotyczy to szczególnie mięty, melisy, tymianku, oregano i szałwii.
Jakie opakowanie chroni olejki eteryczne?
Najlepiej sprawdzają się szczelne słoiki z ciemnego szkła, metalowe puszki z powłoką ochronną oraz wielowarstwowe opakowania przeznaczone do żywności. Chronią zawartość przed wilgocią i ograniczają wymianę powietrza. Przezroczyste woreczki mogą być używane tylko wtedy, gdy trafiają do zamkniętej, zacienionej szafki.
Pakowanie próżniowe ogranicza ilość tlenu wokół suszu i zatrzymuje lotne związki zapachowe. Worki z barierowej folii poliamidowo-polietylenowej nadają się także do mrożenia, ale zioła muszą być całkowicie suche i wystudzone. Delikatne liście pakuj z mniejszą siłą ssania, aby nie zamieniły się w pył.
W domu warto wybierać opakowania dopasowane do rodzaju surowca:
- ciemne szkło do liści, kwiatów i ziół leczniczych,
- szczelne worki barierowe do większych zapasów,
- metalowe puszki do mieszanek i przypraw,
- grubsze opakowania do twardych łodyg oraz korzeni.
Przechowuj pojemniki w suchym i chłodnym miejscu, najlepiej w zamkniętej szafce. Unikaj parapetu, okolicy kuchenki, piekarnika i kaloryfera. Światło UV rozkłada chlorofil oraz część związków aromatycznych, a ciepło przyspiesza ich ulatnianie. Przezroczysty celofan wymaga dodatkowej osłony, na przykład puszki lub nieprzezroczystego pudełka.
Każde opakowanie opisz nazwą zioła i datą suszenia. Mniejsze porcje ograniczają kontakt całego zapasu z powietrzem po każdym otwarciu. Raz na jakiś czas sprawdź zapach, kolor i sypkość produktu. Zbrylenie, stęchła woń albo ślady wilgoci oznaczają, że surowiec nie nadaje się do dalszego użycia.
Artykuł powstał przy współpracy z e-prolinea.pl.
Artykuł sponsorowany